aku tak sempat nak bagi dia ubat, dia dah pegi. Ya Allah. semua ni salah aku.
kalau aku bagi dia makan ubat pepagi lagi mesti tak jadi macam ni. hmm.
dah tiga hari putih sakit. dia tak boleh kencing, mungkin ada batu karang. dia tak makan, aku cuma mampu suapkan dia air je. kesian aku tengok dia. seksa rasanya.
taktau kenapa boleh sakit sebab dia rajin minum air. makan biskut pun jarang. hmm.
Putih, aku jumpa dia kat area rumah aku. tak tahu siapa buang dia. masa tu dia cantik, putih, bulunya gebu. petang sikit aku tengok dia dah kat.
tangga berlumuran darah. terbaring minta simpati. mula-mula aku buat bodoh je,
sebab ibu takda kat rumah. ubat pun takda. esoknya aku tengok dia ada lagi kat tangga. aku pun decide amik dia bawak balik bagi makan, cuci badan dia semua.
rupanya kaki dia patah. jatuh mungkin, atau? hanya ALlah yang tahu :) maklum laa,
kat sini mana ada manusia sukakan haiwan kesayangan nabi ni.
lama jugak aku suapkan dia makan minum semua, jaga dia. then suatu haritu dia dah boleh jalan cuma berdengkot sikit. tapi alhamdulliah. dia dah boleh jalan, pergi buang air besar semua sendiri. aku tak bela didalam rumah. aku jaga dia kat luar. tapi dia seronok.
makin hari, dia dah pandai jalan-jalan sampai bawah.
kalau kena pukul dengan kucing lain laju je dia
lari balik rumah. dia macam bodyguard aku.
kemana aku pergi mesti dia ikut. mesti :)
one day tu, aku letak kucing aku kat bawah nak bagi dia biasa
hidup kat luar. si putih ikut. aku sampai je rumah tengok kat liar si putih
dengan kucing aku tu dah kat luar. ahaha nampak sangat dia bawak balik teman tu.
comel je. tapi harini putih dah takda. dia dah pergi.
untuk selama-lamanya. dah takda dengar suara putih panggila ku bila dia lapar.
putih, maafkan aku yee. semua ni salah aku.
kalau laa aku bagi kau makan ubat tadi...
gonna miss you putih. kesian comot dia takda kawan dah.
nanti mesti dia sunyi.
semoga kau bahagia disisi ALLAH. amin.
17 december 2011, 2.45pm.
